Rany na stopach – jaka maść na gojenie?

Rany na stopach – jaka maść na gojenie?

Najpierw należy określić stan rany na stopie. Jeśli jest ona czerwona, opuchnięta i ma sączący się płyn, to rana jest zakażona. Trzeba ją moczyć w ciepłej wodzie z dodatkiem soli Epsom lub soli kuchennej cztery do sześciu razy dziennie. Następnie skaleczenie należy przykryć sterylną gazą. Na ranę należy nałożyć maść.

Odciążenie jest najważniejszym aspektem gojenia się rany

Odciążenie jest niezbędnym elementem pielęgnacji rany, ale jego standaryzacja w różnych miejscach może być trudna. Jest to również pracochłonne, ale ma absolutnie kluczowe znaczenie dla gojenia się ran. Dlatego tak ważna jest edukacja pacjentów i opiekunów w zakresie off-loadingu. Najlepsza technika odciążania zależy od kilku czynników, w tym od wielkości i lokalizacji rany, poziomu sprawności pacjenta i innych istotnych czynników.

W przypadku owrzodzenia stopy cukrzycowej, na przykład, odciążenie może być najważniejszą częścią pielęgnacji rany. Dzieje się tak dlatego, że owrzodzenia stopy cukrzycowej mogą wymagać okresu wyłączenia ze stopy w celu wygojenia się rany. Jedno z badań opublikowanych w 2017 r. wykazało, że chodzenie opóźnia gojenie się ran, ale niechronione stanie może być bardziej problematyczne. Podczas gdy czas trwania stania przewiduje gojenie się ran dopiero po 12 tygodniach, w przypadku owrzodzeń stopy neuropatycznej jest on prawie trzykrotnie dłuższy.

Odciążenie jest niezbędne w przypadku owrzodzeń na spodzie stopy. Stosowanie gipsów lub specjalnego obuwia może zmniejszyć nacisk na obszar owrzodzenia. Niektórzy pacjenci mogą wymagać używania kul lub wózka inwalidzkiego w celu zmniejszenia nacisku na stopę. Korzystanie z kul lub wózka inwalidzkiego może również zapewnić off-loading. Ale nawet w takich przypadkach, niestandardowe buty i buty robocze ze stalowymi palcami mogą zrobić różnicę.

Witamina C jest niezbędna do gojenia się ran

Przewlekłe owrzodzenia stóp mogą być wyniszczające i często prowadzą do amputacji. Słabe ukrwienie i zaopatrzenie nerwów, zła architektura stopy i inne czynniki mogą pogorszyć stan i uniemożliwić gojenie się ran. W samej Australii wykonuje się rocznie około 8000 możliwych do uniknięcia amputacji stóp. Pacjenci z chorobami naczyniowymi i cukrzycą typu 2 są również w grupie podwyższonego ryzyka rozwoju owrzodzeń stóp. Jednak wiele z tych osób można leczyć witaminą C.

Podobne treści:  Najmodniejsze kolory paznokci - trendy na ten sezon

Chociaż rola witamin w gojeniu się ran nie jest całkowicie zrozumiała, wiadomo, że dieta bogata w te witaminy może poprawić proces gojenia. Witamina A, na przykład, pomaga kontrolować stan zapalny i reguluje aktywność układu odpornościowego. Pokarmy o wysokiej zawartości witaminy A obejmują marchew, jarmuż i kabaczek. Witamina D może również sprzyjać gojeniu się ran poprzez hamowanie produkcji kalcytoniny i hormonu przytarczyc, które są hormonami odpowiedzialnymi za zapobieganie i opóźnianie gojenia się ran.

Oprócz witaminy C, inne witaminy i minerały mogą poprawić proces gojenia się ran. W rzeczywistości badania wykazały, że 90% Amerykanów nie osiąga zalecanego spożycia witamin i minerałów. Co więcej, niedobór witaminy C był konsekwentnie zgłaszany w National Health and Nutrition Examination Survey. Co więcej, profesor Jenny Gunton, szefowa Centrum Cukrzycowego w Westmead Institute of Medical Research, przeprowadziła badanie, w którym przebadała pacjentów cierpiących na niezagojone rany. Większość z nich miała bardzo niski poziom witaminy C.

Chociaż korzyści płynące ze stosowania witaminy C w procesie gojenia się ran są oczywiste, badania naukowe nie udowodniły jeszcze, że może ona przyspieszyć proces gojenia. Randomizowane badanie kontrolne wykazało, że witamina C nie przyspiesza gojenia się ran u osób z owrzodzeniami ciśnieniowymi. Dla osób, które nie są w stanie spożywać zrównoważonej diety, odpowiedzią mogą być suplementy diety z witaminą C oraz innymi witaminami i minerałami. Osoby o słabym apetycie mogą zdecydować się na codzienne przyjmowanie multiwitamin. Należy je przyjmować z jedzeniem w regularnych odstępach czasu.

Leczenie niechirurgiczne i chirurgiczne

Przewlekłe rany stopy i kostki stanowią istotne wyzwanie dla zespołu wielodyscyplinarnego. Rany te muszą być leczone z perspektywy ortopedycznej, z uwzględnieniem unikalnych cech stopy i stawu skokowego, a także ich tkanek miękkich i biomechaniki. Oprócz tradycyjnych procedur chirurgicznych, konieczne mogą być również interwencje niechirurgiczne. W tym artykule omówione zostaną różnice pomiędzy chirurgicznym i niechirurgicznym podejściem do ran stopy i stawu skokowego.

Leczenie owrzodzeń stopy cukrzycowej zwykle koncentruje się na niechirurgicznym odciążaniu, miejscowym usuwaniu ran i stosowaniu środków miejscowych. Metaanalizę nonsurgicznych i chirurgicznych metod leczenia ran stóp i kostek przeprowadzono z zastosowaniem wytycznych PRISMA i narzędzi oceny krytycznej Joanna Briggs Institute. Badacze zidentyfikowali dziewięć badań, obejmujących 436 pacjentów z owrzodzeniami stopy cukrzycowej. Pierwszorzędnym wynikiem była szybkość gojenia, a wyniki drugorzędne obejmowały liczbę infekcji i nawrotów.

Podobne treści:  Codzienna pielęgnacja stóp przed snem - poradnik

Martwica skóry grzbietu stopy noworodka spowodowana wynaczynieniem była leczona metodą niechirurgiczną. W wyniku leczenia zachowawczego przez trzy miesiące uzyskano pomyślne zamknięcie ubytków bez powikłań. W takich przypadkach leczenie nonsurgiczne może być realną alternatywą dla terapii chirurgicznej. W rzeczywistości to podejście mogłoby być stosowane w leczeniu martwicy skóry noworodków. Alternatywnie, pacjenci z martwicą skóry związaną z wynaczynieniem mogą również odnieść korzyści z leczenia niechirurgicznego.

Chirurgiczne i niechirurgiczne leczenie ran na stopach zależy od rodzaju rany. Większość owrzodzeń stóp jest związana z cukrzycą i chorobą tętnic obwodowych, która wpływa na przepływ krwi do kończyn. Jeśli nie są leczone szybko, te rany mogą rosnąć do wielkości stopy. Jeśli nie są leczone, mogą stać się poważne i rozprzestrzeniać się na inne części ciała. Tak więc, nonsurgiczne metody leczenia ran na stopach są kluczowe.

Syntetyczne substytuty skóry

Dostępna jest znaczna liczba syntetycznych substytutów skóry do stosowania w owrzodzeniach stóp. Większość z tych produktów składa się z materiałów niebiologicznych, które ulegają biodegradacji. Niektóre z nich są wykonywane na zamówienie, co pozwala użytkownikowi na dodanie czynników wzrostu i dostosowanie substytutu do konkretnych warunków. W przeciwieństwie do biologicznych substytutów skóry, skóra syntetyczna nie niesie ze sobą ryzyka przenoszenia chorób. Z tego powodu ważne jest, aby ocenić zalety i wady syntetycznych substytutów skóry przed ich klinicznym zastosowaniem.

Skóra biosyntetyczna jest stosowana jako tymczasowe pokrycie ran. Niektóre biosyntetyczne substytuty skóry posiadają obce komórki, które stanowią materiał rusztowania, a ostatecznie własne komórki skóry pacjenta migrują do środka, aby zastąpić ten substytut. Produkty biosyntetycznej skóry, takie jak Integra, są opatrunkami żółciowymi, w których cienka warstwa materiału znajduje się na silikonowym podkładzie. Druga strona jest wykonana ze sztywnego tworzywa sztucznego.

Regeneracja kliniczna substytutu skóry zależy od lokalizacji rany, wielkości i głębokości blizny oraz ogólnego stanu zdrowia pacjenta. Procesu gojenia się rany zawierającej materiał zastępczy skóry nie należy przyspieszać ani pospieszać, ponieważ materiał zastępczy jest kruchy. Jeśli podczas gojenia zostanie on poruszony lub uciśnięty, może ulec uszkodzeniu, a nawet pęknąć. W trakcie procesu gojenia odpowiednia pielęgnacja rany i zdrowa dieta są ważne dla powrotu pacjenta do zdrowia.

Podobne treści:  Co może spowodować puchnięcie kostek na stopach? Kilka wskazówek jak zapobiegać obrzękom

Niektóre z tych produktów mogą stanowić tymczasowe lub trwałe rozwiązanie dla pacjenta z przewlekłymi ranami na stopach. W tych przypadkach substytuty skóry mogą stanowić kurs leczenia. Aby określić ich skuteczność, należy jednak ocenić efektywność kliniczną. Standard opieki dla różnych typów owrzodzeń powinien być traktowany jako rozsądny komparator. Jeśli wyniki kliniczne produktu zastępczego są niejednoznaczne, lepszym wyborem może być zastosowanie standardu opieki.

Unikanie antybiotyków miejscowych

Pomimo ich powszechnego stosowania jako antyseptyków, nie zaleca się stosowania antybiotyków miejscowych w leczeniu ran. Mogą one wywołać reakcje alergiczne i pogorszyć stan. Ponadto antybiotyki miejscowe nie są zalecane, jeśli rana jest przewlekła. Rany przewlekłe mają również tendencję do tworzenia biofilmów, co może utrudniać leczenie infekcji. W związku z tym stosowanie antybiotyków systemowych powinno być ograniczone do utrwalonych zakażeń klinicznych.

Ogólnie rzecz biorąc, większość drobnych skaleczeń nie wymaga stosowania antybiotyków miejscowych. Należy jednak rozważyć ich zastosowanie, jeśli rana jest zakażona. Należy szukać oznak zakażenia, takich jak ropa, żółta lub złocista skorupa, obrzęk, czerwone smugi lub gorączka. Rana powinna być codziennie dokładnie czyszczona łagodnym mydłem, aby zmniejszyć szanse na zakażenie. Należy również unikać stosowania nadtlenku wodoru lub jodyny na ranę, ponieważ produkty te mogą mieć negatywny wpływ na proces gojenia.

Innym częstym skutkiem ubocznym antybiotyków jest rozstrój żołądka. Jeśli stosujesz antybiotyki na skórę, możesz również rozwinąć infekcje drożdżakowe pochwy. Mogą one również powodować reakcje alergiczne, w tym wysypki, obrzęki, swędzenie i problemy z oddychaniem. Jedna na pięć osób odwiedza pogotowie z powodu skutków ubocznych antybiotyków. Dodatkowo, kremy i maści z antybiotykami mogą powodować pęcherze. Antybiotyki na rany na stopach nie są zalecane dla osób, które mają cukrzycę lub są w ciąży.

Podobne tematy

Total
0
Shares
Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *